Η σιωπη εσπασε...

Άκουσα τον αντίλαλο του κρακ.
Έστω και στιγμιαία αναρωτήθηκες για τον μήνα που φεύγει και κινδυνεύει να μείνει γυμνός.
Γράφοντας αυτές τις γραμμές δεν τον ντύνω μόνο.
Κολλάω την σιωπή με UHU στιγμής.
Πιο δυνατά (θέλω - ελπίζω - εύχομαι - προσδοκώ - εκλιπαρώ) να την σπάσεις ξανά.

 

Χμ. Ευχαριστώ.

Η απάντηση σου στα σύννεφα που σου χάρισα απλόχερα.

Σάιλενσ άφτερ δατ. 

Παραειναι αστειο

Κρύο.Το ένιωσα. Το ένιωσα παντού. Μούδιασε το σώμα μα όχι όσο η ψυχή.
Έριξες μια ματιά στα σύμβολα της γλωσσας μου για σενα και αχνογέλασες...
Το παραδέχτηκες. Ήταν αστείο είπες. Παραείναι αστείο.
ΟΧΙ ΔΕΝ ΓΥΡΝΑΩ ΣΕΛΙΔΑ.

Χριστουγεννα Χριστουγεννα ευτυχισμενα...

....δεν γίνονται
....δεν γίνονται
ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑΑΑ

Απελπίστηκα αλλά όχι... υπάρχει ακόμη η πιθανότητα να αποχαιρετήσω το 2012 με ΕΣΕΝΑ

Γιατι?

Πες μου.... γιατι???
Σε σενα μιλαω...

:( :( :(

Καποι0ς Κάπου Κάποτε έδωσε μια υπόσχεση.
Μικρή και ανόητη εγώ, έπεσα στην παγίδα. Ήταν τα ματάκια; Ήταν τα χειλάκια; Δεν θυμάμαι πια...
Φεικ προμισ, φεικ χοουπ...
Αν πότε τον δειτε πειτε του οτι πονεσα και ποναω.

ΥΓ: (Αυτο) αποκαλείται  το πιο γλυκό δεξί νοτιοανατολικά του Αγίου Αχιλλείου.

"λαλαλα...Mην περιμενεις πια...!"

Εχω ενα καλο προαισθημα. Ο προλογος πλησιαζει...ειναι κοντα, πολυ κοντα....Σχεδον τον διαβαζω...
Οκ δεν ειναι προαισθημα. Μου το ειπες. Σε πιστεψα.